De heenreis

Donderdag 1 mei 2025

Vandaag is de dag van vertrek.

Albert brengt Monique naar het vliegveld en daarna moet ze het weer alleen zien te redden, en dat gaat haar ook dit keer weer lukken.

Ze loopt met haar koffer en rugzak naar binnen en loopt naar balie 16 om in te checken. Dit wilde thuis niet lukken, dus dan maar zo. Ook geen probleem, want binnen vijf minuten was ze ingecheckt en was de koffer op weg richting vliegtuig.

Dan door de paspoortcontrole en naar de tassencontrole. Voor Monique ging het allemaal goed, maar toen zag ze dat de rugzak de route achter het glas nam, dus betekende dat extra controle. Ze was ook niet de enige, want maar één op de vijf nam de korte route en ging niet voor een extra check.

Monique was aan de beurt en de rugzak moest open. Bijna alles ging eruit, omdat de go pro onderin lag en die moest open, net als de externe opslag. Daarna was alles goed en kon ze haar weg vervolgen naar Gate E21 B. 

Deze gate is een busgate. Dat betekend dat je in een bus gaat die je naar het vliegtuig brengt. Daar moet je dan met de trap naar boven. Compleet nieuw voor Monique, maar dan heeft ze dat toch ook weer meegemaakt.

Zo begint de reis vol verrassingen.

Eenmaal in het vliegtuig gaat ze op zoek naar stoel 41C. Als ze die gevonden heeft (was niet moeilijk te vinden hoor) legt ze haar tas boven in en gaat zitten.

Dit duurde vijf minuten en toen kwam er een ploeg meiden uit Zweden binnen die aan hockey deden, maar niet bij elkaar zaten door de late boeking die ze hadden. Een aantal meiden zaten business class en wilden graag bij de rest van de ploeg zitten. 
Aan Monique werd dus gevraagd of ze wilden ruilen en dan kon ze op 8G gaan zitten. 

Dit was voor Monique uiteraard geen enkel probleem. Ze pakte haar tas en liep weer naar voren, waar ze zich in stoel 8G settelde voor deze vlucht. Heerlijk rustig en giga beenruimte. Hier red ze het wel de komende tien uur.

Beetje muziek luisteren via Spotify, filmpjes kijken en heerlijk relaxed zitten.

De eerste film word Better Man. Een goeie film over het leven van Robbie Williams, maar dan als aap. Echt goed in elkaar gezet met al zijn hits.

Dan komt het eten, maar ook hier slaat ze het over. Het ziet er heerlijk uit, maar van de lucht wordt ze echt misselijk, dus dan maar niet. Ze red het wel met een pakje TUC en ontbijtkoekjes. Drinken is er in ieder geval genoeg.

De tweede film wordt Wicked en ondertussen eet ze nog even een lekker banaantje die ze langs komen brengen.

Met nog vijf uur te gaan, kregen ze best wel wat turbulentie, dat zelf het cabine personeel moest gaan zitten.

Monique kijkt gewoon verder en begint aan film drie. Dit wordt nog maar een keertje Deadpool & Wolverine, met haar favoriete acteur.

Film vier wordt A complete unknown. Over Bob Dylan.

Dan is het tijd om de landing in te zetten en zijn we in Tampa USA.

Binnen no time is Monique het vliegtuig uit en kan ze aan de wandeling over het vliegveld gaan beginnen. Eerst naar de paspoortcontrole. Hier duurt het best lang voor ze aan de beurt is, maar eenmaal aan de beurt staat ze binnen twee minuten bij de lopende band voor haar koffer. 

Daarna vervolgt ze haar reis naar het treintje om bij de car rental te komen.

Hier is ze ook zo aan de beurt en kan ze haar auto ophalen op L18. 
Hier hebben ze een mooie witte Ford Explorer voor haar neergezet. Deze is net zo groot als de Jeep die ze vorig jaar september had. En dus ook weer groter dan ze besteld had.

Deze vakantie zit dus op dag één al vol met verrassingen. Vanaf nu kan het alleen nog maar tegen vallen (hahaha)
Eenmaal alles in de auto, kan ze aan de reis naar Orlando beginnen. De navigatie geeft aan dat het anderhalf uur gaat duren, maar zo in de loop van de reis, komt er toch nog even een half uurtje extra bij.
Rond Tampa stond het helemaal vast. Dit was nog erger dan in Orlando. Gelukkig kon ze daarna lekker doorrijden, tot aan de afrit naar Disney Springs. maar toen wist ze zelf nog wel een andere route om op de plaats van bestemming te komen.

Als ze bij het hotel is aangekomen, loopt ze eerst naar binnen om haar key op te halen, want ze had gisteren al ingecheckt. Ideaal. Koffer en rugzak uit de auto en naar de kamer. 

Daar alles neer gezet en weer op pad. Dit keer is het maar een kort ritje, want ze wil even wat eten. En ja, waar zou ze nou trek in hebben. Het wordt Fish en Chips bij Gordon Ramsey. Dit smaakte toch wel weer erg lekker.

Daarna nog even naar de Walmart, voor de eerste boodschapjes en als ze weer buiten komt is het inmiddels donker. 

Om half elf is ze bijna klaar met de blog en gaat ze even lekker slapen.

Morgen weer een nieuwe dag.